Een röntgenfoto
Het doel van het onderzoek is een beeld te krijgen van eventuele afwijkingen van het skelet, de luchtwegen en/of de buikorganen door gebruik te maken van röntgenstraling. Voor het onderzoek dient u het te fotograferen gedeelte van het lichaam te ontbloten. Ook sieraden, piercings, gebitsprothesen, beha’s en andere metaalhoudende voorwerpen, die zich in of nabij het te fotograferen gebied bevinden, moeten worden uitgedaan.
De röntgenlaborant vraagt u, afhankelijk van het onderzoek, in een bepaalde houding te gaan staan, liggen of zitten. Met behulp van een lichtveld stelt de röntgenlaborant de apparatuur in voor de te maken röntgenfoto. Tijdens het maken van de foto mag u niet bewegen om
bewegingsonscherpte op de röntgenfoto te voorkomen.
Echografie
Bij een echografie worden er beelden gemaakt van het weefsel en de organen met behulp van ultrageluidsgolven. Deze geluidsgolven zijn voor het menselijk oor niet hoorbaar. Er wordt een transducer die geluidsgolven uitzendt, op uw huid geplaatst. Deze geluidsgolven dringen het lichaam binnen en worden door de weefsels verschillend teruggekaatst. De teruggekaatste geluidsgolven (echo’s) worden door dezelfde transducer weer opgevangen en op een monitor in beeld gebracht. Er zijn geen nadelige effecten van het gebruik bekend.
CT-scan
Het doel van het CT-onderzoek is het opsporen van eventuele afwijkingen met behulp van een CT-scanner. De afkorting CT staat voor ‘Computer Tomogram’. De CT-scanner maakt dwarsdoorsneden van het lichaam, waardoor de arts als het ware plakjes van het lichaam kan zien. Als alle gefotografeerde plakjes achter elkaar worden gelegd, ontstaat een driedimensionaal beeld van een deel van het lichaam. De radioloog kan op deze manier eventuele afwijkingen waarnemen.
U wordt verzocht op de onderzoekstafel te gaan liggen, die door de scanner schuift. Het te onderzoeken lichaamsdeel bevindt zich midden in de opening van de scanner. In de scanner bevindt zich een röntgenbuis waarmee de scans worden gemaakt. Door middel van een ronddraaiende röntgenbuis worden röntgenstralen door uw lichaam gestuurd. De stralen worden opgevangen, omgezet in elektrische signalen en weer verwerkt door een computer. De laborant(e) houdt u vanuit de bedieningskamer goed in de gaten. Bij veel onderzoeken op de CT wordt gebruik gemaakt van contrast. Hiervoor zijn soms specifieke voorbereidingen noodzakelijk.
MRI
Het doel van een MRI-onderzoek is het opsporen van eventuele afwijkingen van organen en gewrichten. MRI staat voor Magnetic Resonance Imaging. De MRI-scanner bestaat uit een tunnel en een verschuifbare tafel, de voor- en achterkant is open. Met behulp van een sterke magneet en radiogolven worden beelden gemaakt van uw lichaam. Er wordt geen gebruik gemaakt van röntgen-straling. Het onderzoek is niet pijnlijk, maar kan minder aangenaam zijn als u last hebt van engtevrees.
Angiografie (interventie)
Bij een angiografie worden de bloedvaten in het lichaam zichtbaar gemaakt. Deze behandelingen, waarvan de dotterprocedure de bekendste is, worden door een gespecialiseerd radioloog verricht: de interventieradioloog. Bij het dotteren wordt een slangetje met een ballonnetje in het bloedvat gebracht ter hoogte van de vernauwing. Daar wordt het ballonnetje opgeblazen, zodat de bloedvaten weer goed doorgankelijk worden. De bloedvaten worden d.m.v. een contrastmiddel zichtbaar gemaakt. Voor deze behandeling moet u altijd worden opgenomen. Soms kan dat via de Dagverpleging en kunt u dezelfde dag weer naar huis.
